In de steek laten, daar weet zij alles van….

Ze zegt dat ze niet huilt, maar ik zie het toch, ik ben niet gek…

Je bent toch geen watje….

Dat hij mij niet hoort ligt niet aan hem maar aan mij…


Hij ziet haar voeten, blank en slank en kust haar tenen….

De theezak wil weten wanneer ik voor het laatst heb gehuild. Dat gaat je geen moer aan, zeg ik…

Ik had me net gedoucht, mijn huid tintelde van frisheid….

Ze kan niet wennen aan de botte manier waarop Nederlanders reageren…..


In de tweede bijeenkomst wilden ze graag mijn lelijke kant leren kennen….

Een kort verhaal in twee delen. Deel 1: Zeven werken van barmhartigheid, zeven hoofdzonden.

‘Het zijn goede noren, ze zijn scherp, ze zitten nog in het vet.’

Is dat voorgoed? Voor altijd? Het is definitief uit!


…en op een dag wordt alles stil, niets beweegt meer in het grote huis, zelfs de lucht hangt onbeweeglijk.

Het vermoeden dat hij niet was wie ik dacht dat hij was, begon toen ik bij hem achterop de fiets zat.

…omdat er een dode zwaan naast het spoor ligt, en op het spoor, naast de dode, zit de levende.

Hadden ze toen maar iets gedaan, dan was er misschien nog iets aan te doen geweest.


Hij fluistert: ‘Wat heb je aan?’

In de papierwinkel van Yangshou kun je een kaart naar de toekomst schrijven.

Die hand die de toetsen zo gevoelig aanraakt, streelt nu haar wang.

Een eerherstel voor Foekje Dillema, die harder liep dan Fanny Blankers-Koen…


Eerst een keer per maand, toen elke week. Nu kennen ze elkaar goed genoeg, zegt hij.


Op de hoogte blijven?
Je kunt mijn podcast volgen
via een wekelijkse mailmelding 

Volgen kan ook via RSS:


of Soundcloud
of
Itunes