Een boek als doorgeefluik naar wie na ons komen.
Bij het schrijven van deze memoir heeft Janneke Holwarda zich laten inspireren en leiden door het eeuwenoude Hoofdkussenboek van Sei Shõnagon: een verzameling persoonlijke notities, in een subtiele en poëtische stijl, zonder enige logica gerangschikt. Natuurbeschrijvingen, dagboekaantekeningen, karakterschetsen, anekdotes en lijstjes over allerlei dingen. Nieuwsgierig naar overeenkomsten in denken, voelen, schrijven en waarnemen tussen een jonge Japanse hofdame van duizend jaar geleden en een oude vrouw in Nederland anno nu spiegelt ze haar gedachten, belevenissen en dromen aan die van de Japanse, ontdoet ze van stof en zand, onderzoekt waar ze vandaan komen, waardoor ze zijn gevormd, wat ze betekenen en wat daarvan leeft in haar.