Ik ontmoet hem in het Forum. Hij is even naar boven geweest ‘Uiteraard om het uitzicht te bekijken’, en hij wacht nu tot het een beetje donker is, want dan kan hij naar de markt en naar de Hoge der Aa, waar de lichtjes branden. Daar gaat hij graag naartoe, dat ziet er zo prachtig uit! Hier, in Forum, zag hij een lege stoel en toen dacht hij: daar kan ik mooi even wat tijd zoetbrengen en een beetje uitrusten.
‘Als ik alleen ben – mijn vrouw werkt nog – en als ze dan weg is, pak ik vaak een boek, dus ik dacht: ik pak er even een uit de bibliotheek, gewoon een boekje, mooi dun, met korte stukjes. Het is een beetje apart, over een vrouw, er komt seks in voor en waanzin, ja, het is heel apart allemaal, ik ken de auteur niet, het zijn allemaal verhaaltjes, die vrouw maakt van alles mee, per hoofdstuk is het weer iets anders. Ik ben nou een kwartiertje bezig en het leest makkelijk weg, ik ben al op bladzijde vijfentwintig, maar het is niet mijn genre en de wereld van die vrouw, dat zegt me allemaal niet zoveel. Normaal lees ik misdaadromans, ook wel Susanne Vermeer en Linda van Rijn, dat zijn ook mooie dunne boeken die je zo even in een paar uur uitleest, lekker spannend. Het is dus wel bijzonder dat ik nu dit te pakken heb, maar nee, nee, het gaat zometeen gewoon weer terug in de kast, ik ben geen lid van deze bibliotheek, ik mag het niet meenemen, maar dat hoeft ook niet. Kijk,’ hij knikt naar het raam, ‘het begint al donker te worden, ik stap zo maar eens op.’
Ik vraag nog of iets in dit boek raakt aan zijn eigen leven. Daar hoeft hij niet lang over na te denken. ‘Niets, nee, helemaal niets.’