Ze is te vroeg voor haar afspraak en leest dus een boek. Ze neemt altijd een boek mee naar de stad, behalve als ze gaat winkelen. ‘Voor de verloren momentjes.’ Thuis komt ze niet echt aan lezen toe, met veertig uur per week als verpleegkundige blijft er altijd van alles liggen. Nu zit ze hier, op de grote trap met de leren kussens in de hal van het Forum, warm en droog, temidden van allemaal onbekenden die ook lezen, maar dan op hun telefoon.
Ze houdt van detectives en van historische romans. Vandaag leest ze Simone van der Vlugt, een boek over de Spaanse monarchie. Van der Vlugt is altijd goed gedocumenteerd en als ze leest wil ze zeker weten dat de feiten kloppen. In haar eigen leven vindt ze dat ook fijn, ze heeft geen behoefte aan kletspraatjes, ze houdt van direct en eerlijk met elkaar omgaan.
Hoewel ze in het Forum is en dus in de bibliotheek, leent ze haar boeken niet. Boeken die in veel andere handen zijn geweest ruiken zo vies. Ze koopt ze. En daarna zet ze ze in de kast. Er staan er inmiddels verschrikkelijk veel, maar ze doet niets weg. Nooit.
