In Proeflokaal In den Uiver, het leukste café van Haarlem, zitten een man en een vrouw. Hij ‘op’ zijn iPad, een glas bier ernaast, zij met een glas wijn en een boek. Ze aarzelt als ik vraag of ik haar mag interviewen, ze leest eigenlijk nooit. Dit boek – Chris Whitaker, De kleuren van het donker – heeft ze van een vriend gekregen.
‘Dat zit zo,’ zegt de man, ‘die vriend van ons koopt heel veel boeken maar leest ze nooit. Hij neemt het zich voor, maar hij komt er niet aan toe. Net zoals iemand die van het roken af wil heel veel sinaasappels koopt, maar ze nooit opeet. Hij, de man, leest heel veel, elke week een boek. Toevallig net vandaag op de iPad.
‘Pech voor je,’ zeg ik. ‘Ik ben streng. Ik blog alleen over mensen met een echt boek…’
‘Wat maakt dat je nu wel leest en anders niet?’ vraag ik zijn vrouw.
‘Vakantie, drie dagen Haarlem’ Ze glundert. ‘Het is een spannend boek over twee buitenbeentjes, een jongen met maar een oog uit een arm gezin, een meisje, ook uit een arm gezin, hij wordt ontvoerd, zij vindt hem en samen moeten ze een grote opdracht vervullen. Gaandeweg gaan ze er steeds meer bij elkaar horen en ongemerkt ook bij de wereld.’
Het is pas hun eerste dag en ze is al op een derde, dus ze gaat het uitkrijgen! Ze was, nu ze er zo over nadenkt, zelf misschien ook wel een buitenbeentje, tot ze hem – ze knikt in de richting van de man – vond.
Hij leest met twee ogen, en luistert met twee oren. Over zijn iPad heen glimlacht hij haar toe.
